به نقل از سایت بازتاب ۲۶/۰۲/۸۶:

او هيچ گاه از ماجراجويي‌هاي بلندپروازانه خالي نبوده و جسم و ذهنش را براي عقب زدن مرزهاي ناتواني، هماهنگ كرده است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب ورزشي» و به نقل از «ديلي‌تلگراف»، ثبت نام «پير گريلز» در كتاب ركوردهاي دنيا به خاطر پرواز با چتر بر فراز هيماليا، كمي باورنكردني بود.

ماجراجويي كه نخستين ديدارش با قله اورست، سه سال پس از زماني بود كه كمرش از سه جا شكست و از دماي 60- درجه سانتيگراد و ميزان پايين اكسيژن در ارتفاع 29500 پايي جان سالم به در برد. ركورد او حدودا 10 هزار پا بيشتر از پاراگلايدرهاي موتوردار پيش از اوست. هرچند اين ركورد بايد مستقلا نيز تأييد شود.

گريلز 32 ساله با اين كار، خطر زنداني شدن توسط چيني‌ها را نيز در صورت ورود غيرقانوني به حريم هوايي كشورشان به جان خريده بود. وي به همراه همكارش «جيلوكاردوزو» از ارتفاع 11600 پايي از كمپ اصلي خود در شرق نپال و چتر نجاتي كه مجهز به يك موتور در پشت سرنشين بود، سفر خود را آغاز كردند و پس از چهار ساعت وارد منطقه مرگ شدند؛ جايي كه ميزان اكسيژن آن براي حيات انسان كافي نيست.

گريلز پس از بازگشت به كمپ اصلي، اعلام كرد كه دوران ماجراجويي‌هايش ديگر به پايان رسيده است. ماجراجويي كه 9 سال پيش، جوان‌ترين بريتانيايي لقب گرفت كه موفق به صعود به اورست شده بود، گفت كه اولويت او بازگشت نزد همسر و فرزندانش است. او تجربه اين پرواز را وحشتناك‌ترين تجربه ماجراجويي خود عنوان كرد.

وي در گفت‌وگويي تلفني پس از پايان عمليات اظهار داشت: اگر مي‌دانستم اين كار چقدر خطرناك است، به هيچ وجه آن را انجام نمي‌دادم.

گريلز و كاردوزو، مدتي را منتظر بهبود اوضاع جوي بودند تا توفان‌هاي منطقه براي مدتي فروكش كند. لحظه مورد نظر در ساعت 4:45 دقيقه صبح فرا رسيد و سفر با كپسول‌هاي اكسيژن و چتر نجات يدكي و هجده ماه سابقه تمرين، در هوايي منجمدكننده با بادي به سرعت 75 مايل در ساعت آغاز شد.

در ارتفاع 28 هزار پايي، موتور كاردوزو خراب و مجبور به بازگشت شد، اما گريلز 1500 پاي ديگر بالا رفته و بر قله‌‌اي كه نزديك بود، در سال 1998 زندگي او را بگيرد را به تسلط كامل يافت.

آيا اين ماجراجويي كه تحت حمايت مؤسسه «GKN Mission Everest» انجام شد و يك ميليون دلار درآمد داشت، آخرين ماجراجويي او خواهد بود؟ همسر او كه در اين‌باره مطمئن نيست.

بايد گفت، همه درآمد اين عمليات، به مؤسسه «Global Angels» داده مي‌شود كه به كودكان آفريقايي كمك مي‌كند.

گريلز فرزند سر مايكل گريلز است كه در نيروي نظامي انگليس، مدتي را در آفريقاي جنوبي خدمت مي‌كرد و در يك حادثه پرش با چتر، كمرش از سه جا دچار شكستگي شد. وي سه سال پس از اين حادثه به اورست صعود كرد. او همچنين مدار قطب شمال را نيز با قايقي باز درنورديده است

آدرس جلسات هفتگی گروه همت شمیران : تهران ، پاسداران ، اقدسیه ، بلوار ارتش (مینی سیتی) ، بلوار اوشان ، گلزار شرقی یکم ، ( روبروی باشگاه راسپینا ) ورزشگاه سرداران شهید شمیران .

۱۳۴‬ميليون ريال وجه ارسالي براي ساخت ديواره سنگ‌نوردي در انزلي ، در خلال تغيير مديريت فدراسيون كوهنوردي ناپديد شده‌است .

رييس هيات كوهنوردي انزلي روز يكشنبه به ايرنا گفت: تابستان پارسال با كمك استانداري، مديركل تربيت بدني و رييس هيات كوهنوردي گيلان ‪ ۱۳۴‬ميليون ريال براي ساخت ديواره سنگ‌نوردي در انزلي تخصيص يافت.

" محمد سلطاني" افزود: اين مبلغ را در تاريخ ‪ ۱۵‬مرداد پارسال به حساب فدراسيون كوهنوردي واريز نموديم و قرار بود پس از واريز مبلغ ، فدراسيون اقدام به احداث ديواره در تالار ورزشي ربيعي شهر انزلي بنمايد.

وي خاطرنشان كرد: به‌رغم گذشت ‪ ۱۰‬ماه هنوز هيچ اقدامي براي ساخت اين ديواره انجام نشده و از پول ارسالي نيز خبري نيست.

به گفته وي ،مسوولان فدراسيون كوهنوردي ارديبهشت پارسال از سمت خود استعفا كرده‌اند و مبلغ ارسالي از هيات كوهنوردي انزلي نيز در حساب فدراسيون موجود نيست.

وي افزود: گرچه مسوولان جديد فدراسيون قبول كرده‌اند كه ساخت ديواره را جزو تعهدات قرار دهند اما اولويت نصب ديواره را در رديف هفتم گذاشته‌اند كه با اين وصف سالها به طول مي‌انجامد.

اين در حالي است كه با توجه به نبود كوه در اين شهرستان علاقه‌مندان به كوهنوردي و سنگ‌نوردي در مضيقه به سر مي‌برند و امكان تمرين و ورزش مستمر را ندارند.

سلطاني با اشاره به‌اين كه فيش واريز مبلغ در هيات كوهنوردي‌انزلي موجود است خواستار رسيدگي مسوولان ورزش كشور به اين مساله و جلوگيري از تضييع حقوق جوانان اين شهرستان شد.

اعضاي دو گروه كوهنوردي دامون و آريا اين شهرستان نيز از مسوولان ورزش كشور خواستار رسيدگي سريع به اين مساله و انجام تعهدات فدراسيون در اسرع وقت و با كيفيت مناسب شدند.

رييس اداره تربيت بدني شهرستان انزلي نيز در اين‌باره گفت: اين مبلغ كه با هزار دردسر تامين شده بود در زمان مديريت آقاجاني براي فدراسيون كوهنوردي ارسال شد.

"عادل هادي‌پور" افزود: به‌رغم پي‌گيري‌هاي انجام شده هيچ پاسخ قانع كننده‌اي از سوي مسوولان فدراسيون دريافت نشده است.

وي خاطرنشان كرد:اين پول جزو بيت‌المال است و ما در مقابل افكار عمومي بايد پاسخگو باشيم.

هادي پور متذكر شد: مديريتها عوض مي‌شوند اما نبايد در اين ميان خلافي صورت بگيرد.

رييس اداره تربيت بدني انزلي خواستار احداث سريع اين ديواره و يا بازگردانده شدن اين پول در اسرع وقت به هيات كوهنوردي انزلي شد. هيات كوهنوردي انزلي حدود ‪ ۲۲۰‬عضو رسمي زن و مرد دارد كه يك نفر از اين اعضا ، عضو تيم ملي كوهنوردي كشور است.

هيات كوهنوردي انزلي كه از سال ‪ ۱۳۷۲‬در اين شهرستان اعلام موجوديت كرد از هياتهاي فعال كوهنوردي استان گيلان است و چندين بار به عنوان هيات كوهنوردي نمونه لوح تقدير دريافت كرده است.

* مرحله سوم اردوی آقایان : پذیرش در تاریخ  ۲۰ اردیبهشت ماه ساعت ۵ صبح واقع در مجموعه ورزشی شهید شیرودی - آزمون کوهستان در البرز مرکزی به مدت دو روز . 

* مرحله دوم اردوی بانوان : پذیرش در ۲۶ اردیبهشت ماه واقع در رودبارک ، قرارگاه فدراسیون - آزمون کوهستان در ارتفاعات تخت سليمان - به مدت دو روز

قناعت وار

تکیده بود

باریک و بلند

چون پیغامی دشوار

 که در لغتی

با چشمانی از سوال و عسل

                             و رخساری برتافته

                                           از حقیقت و باد

مردی با گردش آب  

                    مردی مختصر

                                  که خلاصه خود بود 

خرخاکی ها در جنازه ات به سوء ظن می نگرند.

پیش از آنکه خشم صاعقه خاکسترش کند

                          تسمه از گرده ی گاو طوفان کشیده بود

آزمون ایمان های کهن را

         بر قفل نیجرهای عتیق

                      دندان فرسوده بود

بر پرت افتاده ترین راه ها

             پوزار کشیده بود

ره گذاری نامنتظر

که هربیشه و هر پل آوازش را می شناخت

جاده ها با خاطره قدم های تو را بیدار می مانند

که روز را پیش باز می رفتی

هر چند

      سپیده تو را

             از آن پیش تر دمید

                     که خروسان بانگ سحر کنند

مرغی در بال هایش شکفت

زنی در پستان هایش

باغی در درختش

مادرعتاب تو می شکوفیم

                             در شتابت

ما درکتاب تو می شکوفیم

                            دردفاع از لبخند تو

                                     که یقین است و باور است

دریا به جرعه ای که تو از چاه خورده ای حسادت می کند

احمد شاملو

پرواز بر فراز دیواره

نه این نخستین دوستم نیست که به خاک می سپارم؛ نه نخستین کسی نیست که از پی طوفان هایی که آشنایی مان داد، از پس گام ها، از پس هزار صعود به خاک می سپارم. نخستین جوان قدرتمند، نخستین پیروزمرد که بر نبرد خویش رفت در زمانی که هروئین و تریاک و اکس بیداد می کند. در زمانی که نا امیدی رسایی صدایمان را ناله ای بیش نمی گذارد.

        به یاد می آوردم مردانی را که امید بودند و جسارت، مردانی که عاشق بودند، مردانی که همچون پشتیبانشان نقش بر سنگ می زدند؛ نقش ماندگاری، مردانی که خاک ایران را پربار کرده اند. نه این بار، برای دفاع از خاک در جنگ بلکه برای به شور آوردن جوانان سرزمین خود. برای آنکه دیگران هم باور کنند که می توانند فاتح باشند، فاتح خویش. هر سحر که بیدار شدند، جسارتی دیگر را رقم زدند تا آنانکه در ناامیدی و یاس، در شکست و هزار منجلاب اجتماع ناچیز گشته اند، دوباره جان بگیرند.

پیشگامان جسارت که یاد می دادند، پر بار بودن را، مبارزه را، مبارزه با آنچه که سخت است. مبارزه برای گشودن مسیر از میان سختی های سنگ، از میان طوفان ها، برای گشودن راهی به آینده، به امید، با عشقی پاینده و پاس می دارم خاطره ایشان را که حماسه بودند، نه ضعف، که زنده می کنند به مرگ خویش، حتی با داغشان به پای می دارندمان تا باز بایستیم.

شاید امروز باید از زاویه ای دیگر به این حادثه بنگرم، نه از زاویه منتقدانه یک ناصح، می خواهم آمار تصادفات جاده ای را در کشورم به یاد بیاورم، تلفات جاده ها را .

       و نمی خواهم بی دقتی یک راننده جاده ای را با بی دقتی اسماعیل برابر کنم. نمی خواهم بی دقتی کسی را که 90 % جامعه حتی قدرت تصور کاری را که او کرده است، ندارند، برابر کنم. با کسانی که حتی نمی توانند از فراز یک برج بلند به زمین نگاه کنند.  

   این بار می خواهم حرفی دیگر را مطرح کنم. می خواهم نقش اسماعیل را در اطرافیان خود و جامعه بررسی کنم. حتی نمی خواهم نقش اسماعیل را به عنوان یک ورزشکار پیشتاز، بلکه به عنوان یک انسان پیشتاز اجتماعی بررسی کنم.

       به یاد می آورم زمانی را که لوح تقدیر او را طراحی می کردم و حالا می خواهم بگویم برای چه با تمام وجود این لوح را طراحی کردم، برای چه اسماعیل غرور من است.

         آن روز فکر می کردم برای کسی که باعث شده گروه ما دوباره جان بگیرد، برای کسی که تمرینات مداوم را سازماندهی کرده، برای کسی که بسیاری از همسالان و جوانان پیرامون خود را به اجتماعی سرزنده کشانده، به ورزش، به غرور، به امید، لوح تقدیر طراحی می کنم.

           برای کسی که نمی گذارد دوستان من به جای ورزش وامید، به هروئین مبتلا شوند. به هزار آفت اجتماعی، به کسی که کار گروهی و اجتماعی را به همسالان خود می آموزد. کسی که جوانان میهن خود را همچون خود قدرتمند، با نشاط، با ایمان و امیدوار می سازد.

 آیا حق ندارم اسماعیل را با شهیدان جنگ مقایسه کنم؟ به راستی تا به حال به بیل بورد های بزرگراه ها { نجات جان یک معتاد، نجات جامعه }، دقت کرده ایم؟

آیا کسی را که با تمام وجود به نجات اجتماع خویش مشغول بوده احترام نمی گذاریم؟ به یاد می آورم اسماعیل را که می گفت: ما دوباره قوی خواهیم شد، دوباره صعود خواهیم کرد، دوباره روی دیواره ها مسیر باز می کنیم. به یاد می آورم کسی را که وقتی نا امید می شدم، اطمینانم بود، امیدم به حضور کسی که امیدوارم می کند.

نه پس نمی توانم بگویم او برای دل خود خطر می کرد.

گاهی فکر می کنیم چطور، به راستی چطور از جوانی که ورزش نمی کند، نا امید است، از اجتماع سالم به دور است، انتظار داریم معتاد نشود، انتظار داریم به انحطاط نکشد؟

و دوباره به یاد می آورم اسماعیل را که پس از همه سختی ها گروه را زنده نگه می داشت و مرا.

کوه ها خاطره قدمت هایت را پاس خواهند داشت ...

بویه سادات نیا 

در تاریخ 31/1/86 یک تیم چهار نفره از گروه کوهنوردی همت شمیران جهت تمرین روی دیواره شروین (اسپیلت) به منطقه دربند اعزام میگردد , تیم در قالب دو کرده دو نفره شروع  به صعود کرده و در نهایت در زیر کلاهک دیواره اقدام به فرود مینماید . در کارگاه نهایی فرود به علت ریزشی بودن مسیر و اتکا به کارگاه های حمایت موجود در مسیر موجب جدا شدن یکی از میخها و ایجاد شوک و پاره شدن طنابچه و باعث آزاد شدن کارگاه حمایت و در نهایت سقوط یکی از کوهنوردان فنی کار تیم بنام آقای اسماعیل محامد میگردد که از بالای دیواره تا حدود 200 متر سقوط کرده و در دم جان می سپارد  و بقیه اعضاء تیم در نهایت ناباوری و بعلت شوک  وارده با احتیاط فرود آمده و هر سه نفر در صحت و سلامت کامل میباشند . پیکر مرحوم با کمک جمعی از کوهنوردان حاضر در منطقه خصوصا مربی گرامی جناب آقای حسن جواهر پور مسئول کمیته تجسس و نجات فدراسیون کوهنوردی و دیگر مربیان همراه ایشان , با مشکلات فراوان بسکت گردیده و به پایین دیواره منتقل و از آنجا با کمک سایر کوهنوردان و همچنین امدادگران هلال احمر در منطقه و تیم اعزامی آتش نشانی و باهمکاری نیروی انتظامی دربند و دوستان مرحوم به پایین حمل گردید و طی تشریفات قانونی به پزشکی قانونی انتقال یافت و نهایتا روز شنبه 1/2/86 پیکر همنورد و دوست عزیز از دست رفته مان در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. جا دارد ضمن تسلیت به بازماندگان و خانواده محترم  ایشان از کلیه عزیزانی که در این حادثه و امداد و تشییع و جلسات ترحیم ما را در تحمل این غم بزرگ یاری فرمودند تشکر و قدر دانی نماییم.

گروه کوهنوردی همت شمیران

بازگشت همه به سوی اوست ...

مراسم یادبود مرحوم اسماعیل مهامد در روز دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ از ساعت ۱۶ تا ۱۸ در مسجد همت واقع در میدان تجریش از سوی " گروه کوهنوردی همت شمیران " برگزار میشود .

همچنین در روز جمعه ۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ همنوردان اسماعیل عزیز به مزار او میروند .

حرکت با اتوبوس ، ساعت ۸ صبح از میدان باغ شاطر ، ( خ دربند ، خ اسدالهی ، م باغ شاطر )

::: روحش شاد یادش گرامی :::

"عکس ها از : مهیار کرمی و ماکان عرفانی از گروه همت شمیران "